Scheppen, lachen en momenten van verbinding: een ochtend op de kinderboerderij met Serve the City Amsterdam
Op een kinderboerderij, in de Ganzenhoef, hoor je het geluid van gelach, het ritselen van stro en af en toe een knorrend varken. Vrijwilligers in handschoenen en laarzen scheppen, harken en kletsen, terwijl het zonlicht door het dak van de schuur valt. Het is geen glamoureus werk. Precies dat maakt het zo bijzonder.
Serve the City Amsterdam is een vrijwilligersnetwerk dat met vrijwilligersprojecten locals en internationals verbindt met maatschappelijke initiatieven door de hele stad. Elk weekend organiseren ze dit soort activiteiten. Van maaltijden serveren aan dak- en thuislozen tot tuinieren en helpen op kinderboerderijen. De focus is simpel: mensen samenbrengen om iets goeds te doen.
“Ik ben na mijn studie naar Amsterdam verhuisd,” zegt Karen, terwijl ze even pauzeert. “Ik wilde de stad leren kennen en nieuwe mensen ontmoeten. Dit voelde als een goede manier om dat te combineren.” Ze glimlacht en zet haar schep weer neer. “Het is ook echt teamwork. Als ik dit de hele dag alleen zou doen, vond ik het niet leuk. Maar samen is het gezellig.”
Voor veel vrijwilligers is Serve the City meer dan alleen een manier om iets voor een ander te doen. Het is een manier om verbinding te vinden in een grote, soms onpersoonlijke stad. Natalia begon onlangs met vrijwilligerswerk en was eerst best zenuwachtig om alleen te komen. “Ik werd wakker en dacht: dit móét wel leuk zijn,” lacht ze. “En dat was het ook. Iedereen is zo vriendelijk. In Roemenië deed ik vroeger veel vrijwilligerswerk en dat gevoel miste ik.” “Nu ik fulltime werk, heb ik in het weekend meer tijd. Dit past perfect.”
Net als veel anderen vond Natalia Serve the City online. Wat haar terug laat komen, zijn de connecties. “Als je met een vriend komt, praat je vooral met die vriend,” zegt ze. “Dus ik kom juist alleen. Dan ontmoet je nieuwe mensen.”
Voor Annie, oorspronkelijk uit Duitsland, werd vrijwilligerswerk zelfs een stap richting iets groters. Na jaren in marketing en tv-productie wilde ze werk doen dat menselijker voelde. “Ik was daar niet gelukkig,” vertelt ze eerlijk. “Ik wilde iets betekenen voor de gemeenschap. Dat mis je vaak in grote steden.”
Haar eerste ervaring bij Serve the City was het wandelen met ouderen in een rolstoel. “Mijn Nederlands was nog niet zo goed,” zegt ze, “maar dat maakte niets uit. We lachten en grapten gewoon. Dat liet me zien dat je ook zonder dezelfde taal echt contact kunt maken.”
Die verbinding – over talen, achtergronden en beroepen heen – vormt de kern van Serve the City. De projecten trekken een mix van internationals en locals die allemaal iets willen bijdragen, hoe klein ook. Of het nu gaat om koken, geiten voeren of een tuin van een oudere opruimen: elke vrijwilligersproject telt mee in iets groters.
Rond het middaguur nemen de vrijwilligers even pauze. Ze leunen op hun scheppen en drinken water in de zachte herfstzon. De dieren zijn gevoerd. De stalvloer is bijna schoon. Gelach weerkaatst tegen de houten hekken. Het ritme van de middag komt op gang: schrapen, borstelen, vegen, praten. Tussen de luchtige grapjes door hangt er een rustige tevredenheid. Het gevoel dat je samen iets goeds doet.
Zoals Annie het mooi samenvat:
“Het gaat niet alleen om het helpen van anderen. Het helpt jezelf ook.”
Ook zin om vrijwilligerswerk te doen dat er écht toe doet? Met een klein project maak je al verschil. Bekijk de activiteitenkalender.
Wie weet sta jij binnenkort ook met een schep in de stal. 🐷🪣
